Lengte Calculator

Hoe lang word ik?

De uiteindelijke lengte van een kind wordt bepaald door een complexe combinatie van genetica en omgevingsfactoren. Hoewel de exacte verhouding tussen deze elementen lastig vast te stellen is, tonen diverse wetenschappelijke onderzoeken aan dat erfelijkheid voor 60 tot 80% verantwoordelijk is voor het lengteverschil.

Meestal schatten experts de toekomstige lengte van een kind op basis van de lengte van de ouders. Hierbij is sprake van zogeheten 'regressie naar het gemiddelde'. Erg lange of juist korte ouders krijgen waarschijnlijk kinderen die ook langer of korter zijn dan gemiddeld, maar de verwachting is dat de lengte van de kinderen dichter bij het landelijk gemiddelde ligt dan de lengte van hun ouders.

Daarnaast spelen omgevingsfactoren zoals voeding, de algehele gezondheid, lichaamsbeweging en de leeftijd en gezondheid van de moeder tijdens de zwangerschap een belangrijke rol bij de uiteindelijke volwassen lengte van een kind.

Mensen groeien het snelst tijdens de baby- en vroege kindertijd. Na de geboorte neemt de groeisnelheid tot ongeveer het tweede levensjaar sterk af, waarna deze verder stabiliseert. Tijdens de puberteit bereikt de groei een nieuwe piek — de bekende puberteitsgroeispurt — om daarna geleidelijk af te nemen tot nul. Meisjes zijn meestal rond hun 15e uitgegroeid, terwijl dit bij jongens rond hun 18e levensjaar gebeurt.

Op latere leeftijd kan iemand overigens weer wat korter worden. Dit lengteverlies komt bij vrijwel alle ouderen voor en wordt onder andere veroorzaakt door het dunner worden van de tussenwervelschijven en veranderingen in het lichaam door degeneratieve aandoeningen.

De volwassen lengte van een kind voorspellen

Er bestaan diverse methoden om de uiteindelijke volwassen lengte van een kind te berekenen, met wisselende betrouwbaarheid. Het voorspellen van lengte is echter geen exacte wetenschap, hoe praktisch of wetenschappelijk de aanpak ook is. De daadwerkelijke lengte kan in de praktijk flink afwijken van de berekende voorspelling.

Skeletrijping en botleeftijd

Het bepalen van de botleeftijd (skeletleeftijd) is een van de nauwkeurigste manieren om de uiteindelijke lengte te voorspellen. Een veelgebruikte methode hiervoor is de Greulich-Pyle-techniek. Hierbij worden röntgenfoto's van de linkerhand en -pols gemaakt om de botleeftijd vast te stellen. De röntgenfoto van de patiënt wordt vergeleken met standaardafbeeldingen uit de Greulich-Pyle-atlas, een uitgebreide database met referentiegegevens over botontwikkeling.

Op basis van de botleeftijd, de huidige lengte van het kind en de data uit de atlas kan het percentage van de voltooide groei berekend worden. Een belangrijke kanttekening is wel dat de referentiedata uit de atlas gebaseerd is op Kaukasische kinderen, verzameld in de periode 1931-1942. Dit kan de nauwkeurigheid van deze methode voor de huidige, diverse generatie jongeren enigszins beperken.

De Khamis-Roche-methode

De Khamis-Roche-methode is wereldwijd een van de nauwkeurigste rekenmodellen voor lengtevoorspelling waarbij geen botleeftijdmetingen (röntgenfoto's) nodig zijn. Deze methode berekent de verwachte lengte puur op basis van de huidige lengte en het gewicht van het kind, gecombineerd met de gemiddelde lengte van beide ouders. In onze eerste lengte calculator maken wij gebruik van deze betrouwbare formule.

Deze voorspellingsmethode is het meest geschikt voor kinderen tussen de 4 en 9 jaar oud, zonder onderliggende groeistoornissen of medische aandoeningen.

Het gebruik van groeigrafieken

Groeicurves, zoals die van de CDC of via het plaatselijke consultatiebureau, bieden essentiële informatie om het groeipatroon van een kind te volgen. De percentiellijnen in deze groeigrafieken tonen de verdeling van lichaamsafmetingen (zoals lengte en gewicht) onder leeftijdsgenoten. Er zijn talloze grafieken beschikbaar om de ontwikkeling van uw kind nauwkeurig te vergelijken.

U kunt de lengte, het gewicht en de hoofdomtrek van uw kind vergelijken met de gemiddeldes voor hun leeftijd en geslacht. Omdat de groeicurve van een kind vaak een relatief vast patroon volgt, lenen deze grafieken zich uitstekend om een goede inschatting te maken van de toekomstige volwassen lengte.

Eenvoudige berekeningen

Er zijn ook enkele eenvoudige, zij het iets minder nauwkeurige, formules beschikbaar. Een bekende vuistregel is: tel 7,6 cm op bij de gemiddelde lengte van de ouders voor een jongen, of trek 7,6 cm af van de gemiddelde ouderlengte voor een meisje. Onze tweede calculator hierboven maakt gebruik van deze snelle en praktische methode.

Een andere bekende vuistregel kijkt naar de lengte van het kind op een specifieke leeftijd: 2 jaar voor een jongen en 18 maanden voor een meisje. Door deze lengte te verdubbelen, krijgt u een vlotte, grove inschatting van hun uiteindelijke lengte.

Hoe kan ik langer worden?

Onze lengte wordt voor het grootste deel (60 tot 80%) genetisch bepaald. Zoals eerder aangegeven, krijgen lange ouders over het algemeen langere kinderen. Korte ouders krijgen daarentegen vaker kortere kinderen, al zal hun uiteindelijke lengte meestal wel iets meer naar het landelijk gemiddelde trekken dan de lengte van hun ouders.

Na de groeispurt in de puberteit stopt de groei bij vrijwel iedereen. Meisjes zijn over het algemeen rond hun 15e levensjaar uitgegroeid, terwijl dit bij jongens gemiddeld rond hun 18e is.

Diverse omgevingsfactoren kunnen het groeiproces beïnvloeden. Op sommige factoren heb je zelf invloed, op andere niet. Zo spelen de voeding en gezondheid van de moeder tijdens de zwangerschap al een rol in de lengteontwikkeling van het ongeboren kind. Ook het voedingspatroon en de mate van lichaamsbeweging na de geboorte zijn cruciaal.

Hier zijn enkele tips om je lichaam de beste omstandigheden te bieden voor een optimale groei:

• Eet voldoende vers fruit, groenten, volkoren granen, hoogwaardige eiwitten en zuivelproducten.
• Vermijd sterk bewerkte voedingsmiddelen, toegevoegde suikers, transvetten, verzadigde vetten en voeding met onnodig veel zout (natrium).
• Zorg voor regelmatige lichaamsbeweging. Sport en fysieke activiteiten helpen bij de opbouw van sterke botten en spieren, het behouden van een gezond gewicht en het verlagen van het risico op botontkalking (osteoporose) op latere leeftijd.
• Let goed op je houding. Een ingezakte of kromme rug zorgt er niet alleen voor dat je direct korter lijkt, maar kan na verloop van tijd ook je daadwerkelijke postuur en lengte negatief beïnvloeden.
• Zorg voor voldoende en kwalitatieve slaap. De slaapbehoefte varieert per leeftijd; kinderen en tieners hebben aanzienlijk meer slaap nodig dan volwassenen. Een structureel slaaptekort tijdens de adolescentie kan de lengtegroei afremmen. Het menselijk groeihormoon, dat essentieel is voor celgroei, wordt namelijk voornamelijk aangemaakt tijdens de diepe slaap.
• Raadpleeg bij twijfel een arts. In zeldzame gevallen kan een onderliggende medische aandoening of stoornis de groei belemmeren, waarbij medisch specialisten verdere ondersteuning kunnen bieden.

Ieder mens bereikt uiteindelijk zijn of haar maximale lengte na de puberteit. Zodra deze groeifase voorbij is, zal de bereikte lengte vrijwel het hele volwassen leven gelijk blijven.

• Mari Satoh, “Bone age: assessment methods and clinical applications,” Clinical Pediatric Endocrinology, 2015
• Khamis HJ, Roche AF, “Predicting adult stature without using skeletal age: the Khamis-Roche method,” Pediatrics, 1994