محاسبه‌گر فوت و اینچ

سیستم اندازه‌گیری امپریال (بریتانیایی) که شامل واحدهای فوت و اینچ است، به طور گسترده در پروژه‌های ساخت‌وساز، معماری و همچنین زندگی روزمره در ایالات متحده کاربرد دارد. کار کردن با واحدهای سیستم امپریال، به‌ویژه زمانی که پای کسرها و اعداد مخلوط در میان باشد، می‌تواند بسیار پیچیده و دردسرساز شود؛ اینجاست که ماشین حساب فوت و اینچ به عنوان یک ابزار نجات‌بخش به کمک شما می‌آید.

ماشین حساب فوت یک ابزار آنلاین و رایگان است که به شما اجازه می‌دهد تا بهینه‌ترین و دقیق‌ترین عملیات ریاضی را روی اندازه‌گیری‌های بیان شده بر حسب فوت و اینچ انجام دهید. این ماشین حساب از اعداد صحیح، کسرها و اعداد مخلوط پشتیبانی می‌کند. با استفاده از ماشین حساب فوت و اینچ می‌توانید مقادیر را در سیستم امپریال به‌راحتی جمع، تفریق، ضرب یا تقسیم کنید.

استفاده از یک ماشین حساب فوت هنگام کار با اندازه‌گیری‌های امپریال می‌تواند در وقت و انرژی شما صرفه‌جویی چشمگیری ایجاد کند. این ابزار، نیاز به محاسبات دستیِ زمان‌بر و پرخطا را از بین می‌برد. با بهره‌گیری از ماشین حساب فوت و اینچ، می‌توانید از صحت کامل محاسبات خود مطمئن باشید و از بروز اشتباهات پرهزینه در ساختمان‌سازی، طراحی معماری و سایر زمینه‌های تخصصی جلوگیری کنید.

محاسبات دستی در سیستم امپریال

اگرچه این ماشین حساب، مقادیر و ابعاد را در کسری از ثانیه پردازش می‌کند، اما اگر تمایل دارید کنترل بیشتری بر روند محاسبه داشته باشید، می‌توانید عملیات ریاضی با واحدهای امپریال را به‌صورت دستی نیز انجام دهید.

برخلاف سیستم متریک، واحدهای امپریال از سیستم ده‌دهی (اعشاری) پیروی نمی‌کنند که همین امر محاسبات را کمی پیچیده‌تر می‌سازد. برای جمع و تفریق واحدهای امپریال، بسیار مهم است که ضریب تبدیل هر واحد را بدانید. برای مثال، در مورد فوت و اینچ، همیشه باید به‌خاطر داشته باشیم که هر ۱ فوت برابر با ۱۲ اینچ است.

روش تبدیل واحدها

یکی از بهترین روش‌های پیشنهادی این است که ابتدا تمام واحدها را به یک واحد مشترک (فقط فوت یا فقط اینچ) تبدیل کنیم، محاسبات را بر حسب آن واحد انجام دهیم و سپس در صورت نیاز، نتیجه نهایی را به هر فرمت دلخواهی برگردانیم.

جمع فوت و اینچ

جمع‌کردن مقادیر فوت و اینچ به‌صورت دستی ممکن است در نگاه اول کمی دشوار به نظر برسد؛ اما با چند بار تمرین، در انجام این محاسبات کاملاً ماهر خواهید شد.

برای مثال فرض کنید می‌خواهیم دو مقدار «2 فوت و 8 ½ اینچ» و «2 فوت و 5 ¾ اینچ» را با هم جمع کنیم.

محاسبه بر حسب اینچ

ابتدا مقادیر را کاملاً به اینچ تبدیل می‌کنیم:

(2 × 12) + 8 + ½ = 24 + 8 ½ = 32 ½ اینچ برای عدد اول

و

(2 × 12) + 5 ¾ = 24 + 5 ¾ = 29 ¾ اینچ برای عدد دوم

سپس مقادیر تبدیل‌شده را با هم جمع می‌کنیم (اینچ به‌علاوه اینچ):

32 ½ + 29 ¾ = 32 2/4 + 29 ¾ = 61 + 5/4 = 61 + 1 ¼ = 62 ¼ اینچ

در نهایت، نتیجه را مجدداً به فوت و اینچ تبدیل می‌کنیم:

62 ¼ / 12 = (5 × 12) + 2 + ¼ = 5 فوت و 2 ¼ اینچ

بنابراین، نتیجه نهایی جمع این مقادیر به شکل زیر خواهد بود:

2' 8 ½'' + 2' 5 ¾'' = 5' 2 ¼''

محاسبه بر حسب فوت

همچنین می‌توانید تمام واحدها را به فوت تبدیل کرده و عملیات را انجام دهید:

2 فوت و 8 ½ اینچ + 2 فوت و 5 ¾ اینچ = (2 + 8.5/12) فوت + (2 + 5.75/12) فوت = 2.7083 فوت + 2.4792 فوت = 5.1875 فوت

ما می‌توانیم همین روند را برای تفریق، ضرب یا تقسیم نیز پیاده‌سازی کنیم. اگر این مقادیر را در ماشین حساب فوت و اینچ وارد کنید، دقیقاً همین نتایج را دریافت خواهید کرد.

تفریق فوت و اینچ

محاسبه بر حسب اینچ

انجام محاسبات با تبدیل همه مقادیر به اینچ:

5 فوت و 2 ¾ اینچ – 3 فوت و 9 ½ اینچ = 62 ¾ اینچ – 45 2/4 اینچ = 17 ¼ اینچ = 1 فوت و 5 ¼ اینچ

محاسبه بر حسب فوت

انجام محاسبات با تبدیل همه مقادیر به فوت:

5 فوت و 2 ¾ اینچ – 3 فوت و 9 ½ اینچ = 5.2292 فوت – 3.7917 فوت = 1.4375 فوت

ضرب فوت و اینچ

محاسبه بر حسب اینچ

در اینجا می‌توانیم ابتدا با تبدیل مقادیر به اینچ، محاسبه را انجام دهیم:

5 فوت و 2 ¾ اینچ × 3 فوت و 9 ½ اینچ = 62.75 اینچ × 45.5 اینچ = 2855.125 اینچ²

اما در این حالت، نتیجه ما به صورت «واحد مربع» (مساحت) به دست می‌آید. بنابراین برای رسیدن به فوت مربع، باید نتیجه را نه بر 12، بلکه بر 144 (12×12) تقسیم کنیم.

2855.125 / 144 = 19.8273 فوت²

5.1667 فوت × 3.75 فوت = 19.8273 فوت²

محاسبه بر حسب فوت

از همان ابتدا نیز می‌توانیم با تبدیل به فوت، عملیات ضرب را پیش ببریم:

5 فوت و 2 ¾ اینچ × 3 فوت و 9 ½ اینچ = 5.229167 فوت × 3.791667 فوت = 19.82726 فوت²

تقسیم فوت و اینچ

محاسبه بر حسب اینچ

مجدداً می‌توانیم با تبدیل به اینچ شروع کنیم:

5 فوت و 2 ¾ اینچ / 3 فوت و 9 ½ اینچ = 62.75 اینچ / 45.5 اینچ = 1.3791

محاسبه بر حسب فوت

یا می‌توانیم از همان قدم اول محاسبات را بر حسب فوت انجام دهیم:

5 فوت و 2 ¾ اینچ / 3 فوت و 9 ½ اینچ = 5.229167 فوت / 3.791667 فوت = 1.3791

محاسبه بدون تبدیل واحد

در روش دوم برای محاسبه مقادیر سیستم امپریال، واحدها را بدون تبدیل کردن به یکدیگر مستقیماً با هم جمع می‌کنیم. در این روش، از راست به چپ (از واحدهای کوچک‌تر به بزرگ‌تر) شروع کرده و چنانچه حاصل‌جمع اینچ‌ها بزرگ‌تر از 12 شود (یا بخش کسری بزرگ‌تر از 1 گردد)، مقدار اضافه را به واحد بزرگ‌تر بعدی انتقال می‌دهیم.

جمع

در مثالِ اعداد ما، فرایند محاسبه به این شکل خواهد بود:

5 فوت و 2 ¾ اینچ + 3 فوت و 9 ½ اینچ

قدم اول – جمع کسرها:

¾ + ½ = ¾ + 2/4 = 5/4 = 1 ¼

حالا می‌توانیم یک اینچ کامل (عدد 1 در کسر) را به مرحله بعدی انتقال دهیم.

قدم دوم – جمع اینچ‌ها:

2 اینچ + 9 اینچ = 11 اینچ

حاصل گام قبلی (1 ¼) را به آن اضافه می‌کنیم و به مقدار 12 ¼ می‌رسیم. پس ما 1 فوت کامل (12 اینچ) و ¼ اینچ را در اختیار داریم؛ این فوتِ جدید را به مرحله فوت‌ها منتقل می‌کنیم.

قدم سوم – جمع فوت‌ها:

5 فوت + 3 فوت = 8 فوت

و 1 فوت دیگری را که از جمع اینچ‌ها به دست آورده بودیم به این مقدار اضافه می‌کنیم که در مجموع 9 فوت به دست می‌آید.

سپس نتایج هر 3 مرحله را در کنار هم می‌نویسیم:

9 فوت و ¼ اینچ

تفریق

بیایید با همان اعدادی که قبلاً در متن استفاده کردیم، عملیات تفریق را انجام دهیم:

5 فوت و 2 ¾ اینچ – 3 فوت و 9 ½ اینچ

از کوچک‌ترین واحدها، یعنی کسرها شروع می‌کنیم.

¾ - ½ = ¾ - 2/4 = ¼

قدم دوم – تفریق اینچ‌ها: ما نمی‌توانیم 9 را از 2 کم کنیم. پس یک واحد کامل (12 اینچ) از 5 فوت قرض می‌گیریم. (2 اینچ + 12 اینچ = 14 اینچ).

14 اینچ – 9 اینچ = 5 اینچ

قدم سوم – تفریق فوت‌ها: حالا چون یک واحد قرض گرفته بودیم، به‌جای 5 فوت، 4 فوت داریم. پس تفریق را این‌گونه انجام می‌دهیم:

4 فوت – 3 فوت = 1 فوت

و حاصل نهایی را می‌نویسیم:

5 فوت و 2 ¾ اینچ – 3 فوت و 9 ½ اینچ = 1 فوت و 5 ¼ اینچ

نکته مهم: برای ضرب و تقسیم فوت و اینچ، شدیداً توصیه می‌شود که از روش «تبدیل واحد» استفاده کنید. یعنی مقادیر خود را کاملاً به فوت یا کاملاً به اینچ تبدیل کرده و محاسبات را در یکی از واحدهای اندازه‌گیری انجام دهید (هر کدام که برایتان راحت‌تر است).

تاریخچه اندازه‌گیری‌ها بر اساس آناتومی بدن انسان

در طول تاریخ، واحدهای اندازه‌گیری متعددی بر اساس قسمت‌های مختلف بدن انسان شکل گرفته‌اند. این موضوع اصلاً جای تعجب ندارد؛ چرا که ابزارهایی مانند دست یا پا همیشه همراه انسان بوده‌اند و برخلاف خط‌کش یا متر نواری، هرگز گم نمی‌شوند! بیایید نگاهی بیندازیم به اینکه نیاکان ما در دوران‌های مختلف، چگونه از اعضای بدن خود برای اندازه‌گیری ابعاد و اشیاء استفاده می‌کردند.

انگشت (Finger)

انگشت یک واحد اندازه‌گیری باستانی است که در طول تاریخ در فرهنگ‌های مختلفی از جمله مصر باستان، بین‌النهرین، یونان و روم باستان استفاده می‌شده است. این واحد بر اساس عرض یک انگشت انسان پایه‌گذاری شده و در عصر حاضر دیگر کاربردی ندارد، مگر برای برخی مصارف غیررسمی و خاص.

در مصر باستان، انگشت یکی از اجزای اصلی واحد اندازه‌گیری «ذَرع» به شمار می‌رفت و طولی حدود 19 میلی‌متر داشت.

در کاربردهای مدرن، معمولاً انگشت را معادل 3/4 یک اینچ یا 1/16 یک فوت (تقریباً 1.905 سانتی‌متر) تعریف می‌کنند.

در زبان انگلیسی، کلمه «finger» هنوز هم به طور غیررسمی در مباحث پزشکی، برخی اصول اندازه‌گیری و همچنین برای تعیین مقدار در سرو مشروبات تقطیری استفاده می‌شود. به عنوان مثال اصطلاح «یک انگشت ویسکی» به مقدار ویسکی‌ای اشاره دارد که تا ارتفاع پهنای یک انگشت در پایین لیوان ریخته می‌شود.

کف دست (Palm)

عبارت «کف دست» می‌تواند به دو واحد اندازه‌گیری مختلف اشاره داشته باشد؛ یکی بر اساس «پهنای کف دست» و دیگری بر اساس «طول» آن.

اندازه‌گیری بر اساس پهنای کف دست در مصر باستان، اسرائیل، یونان، روم و همچنین انگلستانِ قرون‌وسطی رایج بود که به آن «عرض دست» هم می‌گفتند. در مصر باستان، کف دست را «شِسِپ» (Shesep) می‌نامیدند که طولی حدود 75 میلی‌متر یا 3 اینچ داشت. هر کف دست معمولاً به چهار انگشت (حدود 19 میلی‌متر یا 0.5 اینچ برای هر انگشت) تقسیم می‌شد.

اندازه‌گیری بر اساس طول دست، که رومی‌ها به آن «کف دست بزرگ‌تر» می‌گفتند، در ایتالیا و فرانسه قرون‌وسطی استفاده می‌شد. در اسپانیا و پرتغال نیز به این مقیاس به ترتیب «پالمو منور» و «پالمو دی کراویرا» می‌گفتند.

در اسرائیل باستان، کف دست با نام‌های تِفاح، تِپاح یا تُوپاح شناخته می‌شد و هر کف دست معادل چهار انگشت بود.

در یونان باستان نیز کف دست را با نام‌های «پالایسته»، «دورون» یا «داکتیلودخمه» می‌شناختند. این واحد معادل ¼ فوتِ یونانی بود که در مناطق مختلف عددی بین 27 تا 35 سانتی‌متر متغیر بود؛ در نتیجه مقدار یک کف دست چیزی بین 6.0 تا 8.8 سانتی‌متر محاسبه می‌شد (کف دست آتنی حدود 7.4 سانتی‌متر بود).

دست (Hand)

واحد اندازه‌گیری دست، در حالت استاندارد با احتساب پهنای دست و انگشت شست، معادل 4 اینچ (101.6 میلی‌متر) است. به طور سنتی از این واحد در بسیاری از کشورهای انگلیسی‌زبان (نظیر آمریکا، بریتانیا، استرالیا و کانادا) برای اندازه‌گیری قد اسب‌ها استفاده می‌شده است.

در کشور انگلستان، اندازه «یک دست» به‌موجب فرمان شاه هنری هشتم در سال 1540 میلادی روی مقدار دقیق 4 اینچ استانداردسازی شد. با این وجود، سردرگمی بین انواع مختلف این مقیاس تا مدت‌ها پابرجا بود و مقادیر مختلفی به «دست» و «پهنای دست» نسبت داده می‌شد. در نهایت با پذیرش توافقنامه اینچ بین‌المللی در سال 1959، فرم امپریال این واحد به طور کامل استاندارد شد.

ویژگی منحصربه‌فرد این واحد، استفاده از سیستم تقسیم بر مبنای 4 است؛ بنابراین اندازه‌گیری‌ها بر حسب کسری از ربعِ دست (که معادل دقیقاً یک اینچ است) بیان می‌شوند.

ذَرع یا اَرَش (Cubit)

ذَرع یکی از کهن‌ترین واحدهای اندازه‌گیری طول در جهان است. این واحد عمدتاً توسط تمدن‌های باستانی نظیر سومری‌ها، مصری‌ها و بنی‌اسرائیل استفاده می‌شد. نام این واحد در متون مذهبی و انجیل در ارتباط با ساخت بناهای عظیمی چون کشتی نوح، تابوت عهد و معبد سلیمان ذکر شده است. مصریان باستان از «ذَرع سلطنتی» به‌عنوان قدیمی‌ترین معیار استانداردِ شناخته‌شده استفاده می‌کردند. در کاوش‌های باستان‌شناسی، میله‌های اندازه‌گیری ذَرع متعددی در آرامگاه‌های مربوط به سلسله هجدهم (از جمله مقبره فرعون توت‌عَنخ‌آمون) یافت شده است.

واژه انگلیسی ذَرع (Cubit) از کلمه لاتین Cubitum به معنای «آرنج» ریشه گرفته است. یک ذَرع معادل فاصله‌ای است که از نوک انگشت وسط تا نوک آرنج دست انسان اندازه‌گیری می‌شود.

در برخی تمدن‌ها، یک ذَرع معادل 6 کف دست یا 24 انگشت بود. اما «ذَرع پادشاهی» که توسط مصریان باستان ابداع شد، از 7 کف دست (هر کدام معادل 4 انگشت) تشکیل می‌شد که مجموعاً برابر با 28 انگشت بود. طول ذَرع بسته به مناطق مختلف، محدوده‌ای بین 44 تا 52.92 سانتی‌متر داشت. در روم باستان اما این سیستم متفاوت بود و یک ذَرع رومی معادل 120 سانتی‌متر (3 فوت و 11 اینچ) در نظر گرفته می‌شد.

شفت‌منت (Shaftment)

شفت‌منت یک واحد باستانی برای اندازه‌گیری است که در انگلستان قرون‌وسطی رواج فراوانی داشت. این واحد معادل 6 اینچ تعریف می‌شد که در سیستم اندازه‌گیری مدرن، دقیقاً برابر با 152.4 میلی‌متر است. مبنای شفت‌منت، فاصله بین پهنای مچ دست تا نوک انگشت شستِ کاملاً بازشده بود. این روش، اندازه‌گیری طول تیرک‌های چوبی، میله‌ها و سایر اشیاء بلند را بسیار آسان می‌کرد؛ چرا که فرد می‌توانست با گرفتن انتهای شیء و جابه‌جا کردن دست به دستِ خود در طول آن، اندازه را به‌سرعت محاسبه کند.

واژه شفت‌منت اولین‌بار در اسناد آنگلوساکسون در سال 910 میلادی به ثبت رسید. با معرفی واحد مدرنِ «فوت» در قرن دوازدهم، شفت‌منت را دقیقاً معادل نیم فوت یا همان 6 اینچ استاندارد کردند. این واحد با تلفظ‌های دیگری مانند «شفتموند»، «اسکافتموند» و «شتمونت» نیز شناخته می‌شد و ریشه نام آن از کلمه انگلیسی باستان Sceaft به معنای «دست» یا «شَفت» گرفته شده است.

فوت (Foot)

فوت (با نماد اختصاری ft)، یکی از پرکاربردترین واحدهای اندازه‌گیری طول است که در هر دو سیستم امپریال بریتانیا و سیستم اندازه‌گیری مرسوم ایالات متحده جایگاه ویژه‌ای دارد. همان‌طور که از نامش پیداست، این واحد در طول تاریخ بر مبنای طولِ پای یک انسان بالغ شکل گرفته است. امروزه، طول یک فوت به صورت رسمی معادل 0.3048 متر تعریف شده و به 12 اینچ کوچک‌تر تقسیم می‌گردد.

قدمت استفاده از فوت به تمدن‌های دنیای باستان نظیر مصر، یونان و روم بازمی‌گردد. طول دقیق فوت در گذشته بسته به منطقه جغرافیایی و دوران تاریخی متغیر بود و معمولاً مقداری بین 250 تا 335 میلی‌متر داشت، اما همواره به 12 جزء (اینچ) تقسیم می‌شد.

در حال حاضر، ایالات متحده آمریکا تنها کشور صنعتی و اقتصاد بزرگی است که در تجارت، مهندسی و تدوین استانداردهای خود، همچنان به‌جای سیستم متریک، از «فوت بین‌المللی» و «فوت نقشه‌برداری» استفاده می‌کند.

همچنین، فوت یکی از واحدهای قانونی و رایج طول در انگلستان محسوب می‌شود و بیشتر مردم این کشور کماکان برای بیان قد خود از واحد فوت و اینچ استفاده می‌کنند.

اِل (Ell)

اِل یک واحد اندازه‌گیریِ منسوخ شده است که خاستگاه آن به شمال غرب اروپا بازمی‌گردد. کلمه "Ell" در زبان‌های باستانی دقیقاً به معنای «بازو» است و تصور می‌شود که طول آن بر اساس مجموع طول ساعد و دستِ کاملاً باز شده یک انسان پایه‌ریزی شده باشد. از نظر تاریخی، نسخه‌های متفاوتی از اِل در کشورهای مختلف وجود داشت؛ از جمله اِل اسکاتلندی (حدود 37 اینچ یا 94 سانتی‌متر)، اِل فلاندرزی (حدود 27 اینچ یا 68.6 سانتی‌متر) و اِل فرانسوی (حدود 54 اینچ یا 137.2 سانتی‌متر).

«چوب اِل» یا «اِل‌واند» (Ell-wand)، میله‌ای استاندارد به طول یک اِل بود که برای اندازه‌گیری‌های رسمی و تجاری استفاده می‌شد. شاه ادوارد اول دستور داده بود که تمام شهرهای انگلستان باید یکی از این میله‌های مرجع را داشته باشند. در گذشته، کلیساهای روستایی نیز وظیفه حفظ و انتشار مقیاس‌های یکسان را بر عهده داشتند؛ یکی از شواهد تاریخی این موضوع، یک اِل‌واند آهنی است که تا به امروز در ورودی کلیسای استنگا (Stånga) در جزیره گاتلندِ سوئد محافظت می‌شود.

در انگلستان، طول یک اِل به طور دقیق برابر با 45 اینچ (1.143 متر) تعیین شده بود که معادل یک یارد و یک چهارم یارد است. این واحد عمدتاً برای اندازه‌گیری پارچه در تجارت استفاده می‌شد، اما امروزه به طور کامل به دست فراموشی سپرده شده است. در سال 1661 میلادی، اِل اسکاتلندی تبدیل به یک استاندارد سراسری شد؛ اما با تصویب قانون اوزان و مقیاس‌های بریتانیا در سال 1824، استانداردهای انگلیسی جایگزین آن شدند و استفاده از مقیاس‌های اسکاتلندی متوقف گردید.

فاتوم (Fathom)

فاتوم (یا فاتم) واحدی است که مختصراً برای اندازه‌گیری عمق آب استفاده می‌شود. از این واحد به طور گسترده در صنعت دریانوردی برای تعیین عمق آب در زیر کشتی‌ها و قایق‌ها، و همچنین در غواصی برای سنجش عمقِ شیرجه استفاده می‌شود.

یک فاتوم دقیقاً معادل 6 فوت یا 1.8288 متر است.

ریشه کلمه فاتوم از واژه انگلیسی باستان Faeðm به معنای «آغوش» یا یک جفت بازوی کاملاً باز شده گرفته شده است. در ابتدا، یک فاتوم دقیقاً معادل فاصله بین نوک انگشتان دو دستِ یک مرد در حالت باز کردن کامل دست‌ها بود. در طول زمان، بسته به اینکه فاتوم بر مبنای «مایل دریایی دریاسالاری» محاسبه شود یا «یارد امپریال»، اندازه آن تغییرات بسیار جزئی و اندکی داشت.

در صنعت دریانوردی بریتانیا، یک فاتوم به عنوان یک‌هزارمِ یک مایل دریایی امپریال (معادل 6.08 فوت یا 1.85 متر) تعریف می‌شد. اما در کاربردهای عملی، اصطلاح «فاتوم کشتی‌های جنگی» دقیقاً معادل 6 فوت (1.8288 متر) در نظر گرفته می‌شد که هم در بریتانیا و هم در آمریکا مقداری ثابت و استاندارد بود.

اسموت (Smoot)

اسموت یک واحد اندازه‌گیری کاملاً غیررسمی اما بسیار جالب است که برای اولین بار در دهه 1950 میلادی توسط دانشجویی به نام اولیور اسموت در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) ابداع شد. طول این واحد بر اساس قد خودِ الیور اسموت معادل 5 فوت و 7 اینچ (حدود 1.70 متر) بود و هدف اولیه از ابداع آن، اندازه‌گیری طول پل تاریخی هاروارد (پلی که بوستون را به کمبریج در ماساچوست متصل می‌کند) بود.

ماجرا از این قرار بود که پس از ورود اولیور اسموت به انجمن برادری «لامبدا چی آلفا»، یکی از سنت‌های این انجمن، اندازه‌گیری طول این پل بود. اولیور تصمیم گرفت از بدن خودش به‌عنوان ابزار اندازه‌گیری استفاده کند! او روی پل دراز می‌کشید، دوستانش محل سر و پای او را علامت می‌زدند، او بلند می‌شد و در نقطه بعدی دراز می‌کشید تا این فاصله را بر حسب مجموعه‌ای از طولِ بدن خودش محاسبه کنند.

استفاده از «اسموت» به‌عنوان یک واحد اندازه‌گیری جدید، به‌سرعت توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و تبدیل به روشی سرگرم‌کننده و خنده‌دار برای محاسبه طول پل هاروارد شد. جذابیت این واحد به‌قدری بود که از آن زمان تاکنون، در زمینه‌های مختلف و بعضاً عجیبی مورد استفاده قرار گرفته است؛ از جمله برای بیان مسافت مسابقات ماراتن، محاسبه ارتفاع ساختمان‌ها و حتی به‌عنوان مقیاسی طنز برای بیان فاصله بین سیاره‌ها در فضا!