เครื่องคำนวณสินเชื่อเงินกู้

สินเชื่อ หรือ เงินกู้ คือสัญญาระหว่างผู้ให้กู้และผู้กู้ยืม โดยผู้กู้จะได้รับเงินก้อนจำนวนหนึ่งและมีภาระผูกพันทางกฎหมายที่ต้องชำระคืนพร้อมดอกเบี้ยตามเงื่อนไขที่กำหนด โดยทั่วไปแล้วรูปแบบของเงินกู้จะแบ่งออกเป็นประเภทหลักๆ ดังต่อไปนี้:

สินเชื่อแบบชำระคืนครั้งเดียว: การจ่ายคืนเงินก้อนเมื่อครบกำหนด

สินเชื่อประเภทนี้เป็นโครงสร้างเงินกู้ที่ผู้กู้ไม่ต้องผ่อนชำระเป็นงวดๆ ในระหว่างอายุสัญญา แต่ผู้กู้จะต้องชำระคืนเงินต้นทั้งหมดพร้อมดอกเบี้ยค้างจ่ายเป็นเงินก้อนเดียวเมื่อสิ้นสุดระยะเวลาเงินกู้ (หรือครบกำหนดชำระ) สินเชื่อรูปแบบนี้เหมาะสำหรับผู้กู้ที่อาจยังไม่มีรายได้สม่ำเสมอในช่วงแรก แต่คาดการณ์ว่าจะมีเงินก้อนใหญ่เพียงพอสำหรับชำระหนี้ทั้งหมดในอนาคต มักพบได้บ่อยในสินเชื่อเพื่อการศึกษาบางประเภท หรือโครงการลงทุนระยะยาว อย่างไรก็ตาม ผู้กู้จำเป็นต้องวางแผนการเงินอย่างรอบคอบ เนื่องจากหนี้สินทั้งหมดจะครบกำหนดชำระในคราวเดียวกัน

สินเชื่อแบบทยอยผ่อนชำระ: การจ่ายคืนเป็นงวดด้วยยอดเงินคงที่

สินเชื่อแบบทยอยผ่อนชำระ (Amortized Loan) คือรูปแบบการชำระหนี้เป็นงวดๆ อย่างสม่ำเสมอตลอดอายุสัญญาเงินกู้ โดยการผ่อนชำระแต่ละงวดจะครอบคลุมทั้งส่วนของเงินต้นและดอกเบี้ย ยอดชำระจะถูกคำนวณมาอย่างดีเพื่อให้หนี้ถูกเคลียร์จนครบจำนวนพอดีเมื่อสิ้นสุดระยะเวลาที่กำหนด สินเชื่อประเภทนี้เป็นที่นิยมและพบเห็นได้ทั่วไปในสินเชื่อบ้าน สินเชื่อรถยนต์ และสินเชื่อส่วนบุคคล ข้อดีที่โดดเด่นคือผู้กู้สามารถคาดการณ์ยอดใช้จ่ายได้ชัดเจน มีตารางการผ่อนชำระที่แน่นอน ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการจัดทำงบประมาณและการวางแผนการเงินในระยะยาว

ตราสารหนี้: การชำระคืนเต็มมูลค่าเมื่อครบกำหนดไถ่ถอน

ในกรณีของตราสารหนี้ (Bonds) ผู้กู้ยืม (ในฐานะ "ผู้ออกตราสาร") จะต้องชำระเงินคืนตามมูลค่าหน้าตั๋ว (Face Value) เมื่อตราสารหนี้นั้นครบกำหนดไถ่ถอน ตลอดอายุของตราสารหนี้ ผู้ออกตราสารมักจะมีการจ่ายดอกเบี้ยเป็นงวดๆ หรือที่เรียกกันว่า "การจ่ายคูปอง" ให้กับนักลงทุนหรือผู้ถือหุ้นกู้ โดยเงินก้อนสุดท้ายที่จะจ่ายเมื่อครบกำหนดคือมูลค่าที่ตราไว้ของตราสารหนี้นั่นเอง ตราสารหนี้ถือเป็นเครื่องมือทางการเงินยอดนิยมสำหรับองค์กรธุรกิจและหน่วยงานรัฐบาลในการระดมทุนเพื่อนำไปใช้ในโครงการและวัตถุประสงค์ต่างๆ

ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับสินเชื่อที่ผู้กู้ควรรู้

ระยะเวลาของเงินกู้

ระยะเวลาของสินเชื่อ (Loan Term) หมายถึงระยะเวลาทั้งหมดที่สัญญากู้ยืมมีผลบังคับใช้ ซึ่งเป็นตัวกำหนดค่างวดขั้นต่ำที่ต้องผ่อนชำระในแต่ละเดือน ระยะเวลานี้ขึ้นอยู่กับโครงสร้างและประเภทของสินเชื่อ โดยหลักการทั่วไปแล้ว ยิ่งระยะเวลาผ่อนชำระนานเท่าไร ภาระดอกเบี้ยก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น ซึ่งส่งผลให้ต้นทุนรวมของเงินกู้เพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย

อัตราดอกเบี้ย

โครงสร้างสินเชื่อเกือบทุกประเภทจะมีการคิดดอกเบี้ย ซึ่งเป็นแหล่งรายได้และผลกำไรหลักของธนาคารหรือสถาบันการเงิน ผู้กู้จะต้องจ่ายดอกเบี้ยตามสัดส่วนของยอดเงินกู้ให้กับผู้ให้กู้ นอกเหนือจากการผ่อนชำระคืนเงินต้น โดยทั่วไปแล้ว ดอกเบี้ยเงินกู้มักจะแสดงในรูปแบบของอัตราร้อยละต่อปี (APR - Annual Percentage Rate) ซึ่งรวมเอาดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน ในขณะที่ธนาคารมักจะแสดงอัตราผลตอบแทนสำหรับบัญชีออมทรัพย์ บัญชีตลาดเงิน และเงินฝากประจำ เป็นอัตราผลตอบแทนต่อปี (APY - Annual Percentage Yield)

การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่าง APR และ APY ถือเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับผู้บริโภค ผู้ที่ต้องการขอสินเชื่อสามารถใช้เครื่องคำนวณดอกเบี้ย เพื่อประเมินจำนวนดอกเบี้ยที่แท้จริงที่จะต้องจ่ายให้กับผู้ให้กู้ตามอัตราที่โฆษณาไว้ หากต้องการศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอัตราร้อยละต่อปี หรือต้องการคำนวณค่าต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง คุณสามารถใช้งานเครื่องคำนวณอัตราดอกเบี้ย APR ของเราได้ทันที

ความถี่ในการคิดดอกเบี้ยทบต้น

ดอกเบี้ยทบต้น (Compound Interest) คือการคำนวณดอกเบี้ยที่ไม่เพียงแต่คิดจากเงินต้นเริ่มต้นเท่านั้น แต่ยังนำดอกเบี้ยสะสมของงวดก่อนๆ มารวมเป็นฐานในการคำนวณด้วย ตามหลักการแล้ว ยิ่งมีความถี่ในการคิดดอกเบี้ยทบต้นมากเท่าใด ยอดหนี้รวมที่ต้องชำระก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น สำหรับสินเชื่อส่วนใหญ่ การคิดดอกเบี้ยทบต้นมักจะเกิดขึ้นเป็นรายเดือน คุณสามารถลองใช้เครื่องคำนวณดอกเบี้ยทบต้นของเราเพื่อทำความเข้าใจกลไกนี้ให้ดียิ่งขึ้น หรือเพื่อคำนวณภาระหนี้ของคุณได้อย่างแม่นยำ

สินเชื่อเพื่อผู้บริโภค

สินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภคแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบหลัก ได้แก่ สินเชื่อแบบมีหลักประกัน และ สินเชื่อแบบไม่มีหลักประกัน

สินเชื่อแบบมีหลักประกัน

ในการขอสินเชื่อแบบมีหลักประกัน (Secured Loans) ผู้กู้จำเป็นต้องนำสินทรัพย์มาค้ำประกันเพื่อแลกกับการอนุมัติวงเงิน ผู้ให้กู้จะมีสิทธิตามกฎหมายในทรัพย์สินนั้น (จนกว่าจะมีการชำระหนี้จนครบถ้วน) หากผู้กู้ผิดนัดชำระหนี้ ผู้ให้กู้สามารถยึดทรัพย์สินที่นำมาค้ำประกันได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ตัวอย่างของสินเชื่อประเภทนี้ที่พบได้บ่อยที่สุดคือ สินเชื่อบ้าน และ สินเชื่อรถยนต์

สำหรับสินเชื่อบ้านหรือรถยนต์ สถาบันการเงินจะเก็บโฉนดหรือเล่มทะเบียนรถไว้เพื่อเป็นหลักประกันในการถือครองกรรมสิทธิ์ร่วม และเมื่อผู้กู้ชำระหนี้จนครบตามสัญญาแล้ว กรรมสิทธิ์ก็จะถูกโอนกลับไปยังผู้กู้โดยสมบูรณ์ หากมีการผิดนัดชำระหนี้สินเชื่อบ้าน ธนาคารจะดำเนินการยึดทรัพย์ (Foreclosure) และในทำนองเดียวกัน การผิดนัดชำระค่างวดรถยนต์ก็จะจบลงด้วยการที่ไฟแนนซ์ยึดรถคันดังกล่าวกลับคืนไป

ผู้ให้กู้ส่วนใหญ่มักลังเลที่จะอนุมัติเงินกู้ก้อนใหญ่หากไม่มีหลักประกันใดๆ มารองรับความเสี่ยง สินเชื่อแบบมีหลักประกันจึงช่วยลดความเสี่ยงในการสูญเสียเงินกู้ของธนาคาร และในมุมของผู้กู้เองก็จะเป็นแรงจูงใจให้รักษาวินัยทางการเงิน เนื่องจากมีทรัพย์สินชิ้นใหญ่เป็นเดิมพัน นอกจากนี้ หากหลักประกันถูกยึดไปขายทอดตลาดแล้วได้มูลค่าน้อยกว่ายอดหนี้คงค้าง ผู้กู้ก็ยังคงต้องรับผิดชอบชำระหนี้ส่วนต่างที่เหลืออยู่ดี

สินเชื่อแบบไม่มีหลักประกันมักมีอัตราการอนุมัติที่ยากกว่า สินเชื่อแบบมีหลักประกันจึงเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับผู้ที่อาจมีข้อจำกัดและไม่สามารถเข้าถึงสินเชื่อแบบไม่มีหลักประกันได้

สินเชื่อแบบไม่มีหลักประกัน

สินเชื่อแบบไม่มีหลักประกัน (Unsecured Loans) คือรูปแบบการกู้ยืมที่อาศัยเพียงความน่าเชื่อถือของผู้กู้และสัญญาเงินกู้เป็นเครื่องรับประกัน โดยไม่มีการนำสินทรัพย์ใดๆ มาค้ำประกัน เนื่องจากผู้ให้กู้ต้องแบกรับความเสี่ยงที่สูงกว่า จึงจำเป็นต้องมีกระบวนการประเมินสถานะทางการเงินของผู้กู้อย่างเข้มงวด ด้วยเหตุนี้ หลักการ 5 Cs of Credit จึงถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเป็นมาตรฐานในการประเมินความน่าเชื่อถือทางเครดิตของผู้ขอกู้ ซึ่งประกอบไปด้วย:

ความสามารถในการชำระหนี้ (Capacity) ประเมินจากความสามารถในการหารายได้เพื่อมาชำระคืนเงินกู้ โดยมักใช้อัตราส่วนภาระหนี้ต่อรายได้ (Debt-to-Income Ratio) เป็นเกณฑ์หลักในการพิจารณา

ความน่าเชื่อถือและอุปนิสัย (Character) พิจารณาจากประวัติเครดิตและรายงานข้อมูลเครดิตบูโร ที่แสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมการชำระหนี้ในอดีต ความรับผิดชอบต่อภาระหนี้สิน ตลอดจนประวัติการทำงาน และความมั่นคงในอาชีพ

เงื่อนไขและปัจจัยแวดล้อม (Conditions) สภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบัน แนวโน้มของอุตสาหกรรม หรือสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่อาจส่งผลกระทบต่อรายได้ รวมถึงวัตถุประสงค์ในการนำเงินกู้ไปใช้

หลักประกัน (Collateral) ข้อนี้จะใช้พิจารณาสำหรับสินเชื่อแบบมีหลักประกันเท่านั้น หมายถึงสินทรัพย์ที่นำมาจำนำหรือค้ำประกันเพื่อลดความเสี่ยงให้กับผู้ให้กู้ในกรณีที่เกิดการผิดนัดชำระหนี้

เงินทุน (Capital) ความมั่งคั่งและสินทรัพย์ส่วนตัวของผู้กู้ที่นอกเหนือจากรายได้ประจำ เช่น เงินฝากออมทรัพย์ พอร์ตการลงทุน หรืออสังหาริมทรัพย์ ซึ่งสินทรัพย์เหล่านี้สามารถนำมาใช้เป็นแหล่งเงินทุนสำรองในการชำระหนี้ได้ในยามฉุกเฉิน

ในบางกรณี หากผู้ให้กู้ประเมินว่าผู้กู้มีความเสี่ยงสูง อาจมีการร้องขอให้มีผู้ค้ำประกัน (Co-signer) ซึ่งเป็นบุคคลที่ยินยอมรับสภาพหนี้และพร้อมที่จะชำระหนี้แทนหากผู้กู้หลักผิดนัดชำระ โดยทั่วไปแล้ว สินเชื่อแบบไม่มีหลักประกันจะมีอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่า ระยะเวลาการผ่อนชำระที่สั้นกว่า และอนุมัติวงเงินกู้ต่ำกว่าสินเชื่อแบบมีหลักประกัน

หากผู้กู้หลีกเลี่ยงหรือไม่สามารถชำระหนี้สินเชื่อแบบไม่มีหลักประกันได้ ผู้ให้กู้อาจใช้บริการบริษัทติดตามทวงถามหนี้ (Collection Agency) เพื่อทำหน้าที่ติดตามทวงถามยอดหนี้คงค้าง ยอดที่ค้างชำระจากงวดที่ผ่านมา รวมถึงบัญชีที่อยู่ในสถานะผิดนัดชำระหนี้ในปัจจุบัน

ตัวอย่างของสินเชื่อแบบไม่มีหลักประกันที่พบเห็นได้ทั่วไป ได้แก่ สินเชื่อส่วนบุคคล สินเชื่อเพื่อการศึกษา และบัตรเครดิต หากคุณต้องการวางแผนการเงินหรือต้องการข้อมูลเพิ่มเติม สามารถใช้งานเครื่องคำนวณบัตรเครดิต เครื่องคำนวณสินเชื่อส่วนบุคคล หรือ เครื่องคำนวณสินเชื่อเพื่อการศึกษา ของเราเพื่อหาคำตอบที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคุณ